IRIS-ziekenhuizen

Als Nederlandstalige Brusselaar heb je recht op zorg in je eigen taal. Helaas is het in de praktijk niet altijd even simpel om deze Nederlandstalige zorg ook te krijgen. Een bekend voorbeeld zijn de IRIS-ziekenhuizen, die onder de bevoegdheid van de tweetalige Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) vallen. Eerder dit jaar werden 26 nieuwe geneesheren vastbenoemd,  terwijl het nog steeds onduidelijk is of zij effectief aan de voorwaarden voldoen, waaronder tweetaligheid.

Volgens de taalwetgeving is het de vice-gouverneur die bevoegd is om de benoemingsbeslissingen in de IRIS-ziekenhuizen te controleren. De Brusselse beleidsmakers schaffen deze controle in de praktijk af door te verwijzen naar de ordonnantie die de oprichting van de IRIS-koepel regelt. Deze voorziet volgens hen niet in de controle van de vice-gouverneur. Nochtans kan een ordonnantie – een Brusselse wet - de taalwet niet wijzigen. Een wetgevend initiatief van mij om dit recht te zetten, werd onontvankelijk verklaard door de voorzitter van het Brussels parlement, Charles Picqué. In Brussel is het blijkbaar mogelijk om met een ordonnantie de taalwet uit te schakelen. Maar als je met een ordonnantie de taalwet wil laten respecteren, dan is Brussel blijkbaar onbevoegd...

Intussen ligt de controlebevoegdheid volgens de GGC bij hen. Maar maanden na de aanstelling van de 26 geneesheren, weet bevoegd Collegelid Smet nog steeds niet of ze aan de tweetaligheidsvoorwaarde voldoen. De “trage” manier waarop de Brusselse beleidsmakers hun controlebevoegdheid uitoefenen, toont overduidelijk aan dat ze deze bevoegdheid niet ter harte nemen.
 

Laatste nieuws over dit onderwerp:

  1. 23 juni 2015: Brussel verhindert Nederlandstalige dienstverlening in OCMW-ziekenhuizen
  2. 27 mei 2015: Onzeker of 30 nieuwbenoemde artsen in Brussel Nederlands spreken
  3. 24 april 2015: Brusselse meerderheid speelt communautaire spelletjes ten koste van Nederlandstalige patiënten